Misschien is dit gewoon wie ik ben

 

“Misschien is dit gewoon wie ik ben.”

Dat was de gedachte die Jessica stilletjes accepteerde.

Niet hardop.
Niet tegen anderen.
Maar diep vanbinnen.

Jessica zat al jaren vast in hetzelfde patroon.
Afvallen lukte. Even.
Maar daarna kwam het altijd terug. Soms sneller. Soms sluipender.

• Weight Watchers.
• Calorieën tellen.
• Crashdiëten.
• Nieuwe plannen. Nieuwe hoop.

En elke mislukking liet iets achter:

• minder vertrouwen.
• meer schaamte.
• meer zelftwijfel.

Tot op een punt dat ze niet meer dacht: “Hoe los ik dit op?”
Maar: “Dit is blijkbaar gewoon wie ik ben.”

Dat is het moment waarop veel mensen afhaken.
Niet omdat ze het niet wíllen.
Maar omdat hun brein ze probeert te beschermen tegen nóg een teleurstelling.

“Je moet gewoon wat minder eten.”

Dat kreeg ze vaak te horen.

Of nog zo’n goedbedoelde opmerking:
“Ach joh, je moet ook een beetje genieten.”

Maar hoe geniet je…
als je lichaam steeds zwaarder voelt?
als je energie steeds minder wordt?
als je gezondheid langzaam achteruitgaat?

Voor Jessica voelde eten niet als genieten.
Het voelde als gevangen zitten in een cyclus die ze niet meer begreep.

Elke poging begon met motivatie.
Elke terugval eindigde met zelfkritiek.

En dát is het punt waar het misgaat.

Het echte probleem (en dit hoor je bijna nergens)

Jessica had geen gebrek aan discipline.
Ook geen gebrek aan kennis.
Ze had een verkeerd uitgangspunt.

Alles wat ze ooit geleerd had, draaide om minder:

• minder calorieën

• minder koolhydraten

• minder vet

• minder eten

Maar haar lichaam kreeg nooit wat het écht nodig had.

En een lichaam dat niet verzadigd is,
gaat vechten.

Niet met wilskracht —
maar met honger, cravings en vermoeidheid.

Het brein ziet dit als een dreiging.
En zet één ding aan: overlevingsdrang.

Daar win je het nooit van.

Wat als het probleem niet was dat ze te veel at…

…maar dat ze structureel de verkeerde dingen at?

Dat was het kantelpunt.

Jessica leerde dat sommige voedingsmiddelen haar lichaam constant onrustig hielden.
Ze kreeg wel calorieën —
maar geen verzadiging.
Geen rust.
Geen stop-signaal.

Haar lichaam bleef vragen om méér.

Niet omdat ze zwak was.
Maar omdat het biologisch logisch was.

---

Toen veranderde alles

In de Kickstart Gezond en Makkelijk Afvallen Zonder Honger of Strijd leerde Jessica iets wat ze nog nooit had geleerd:

👉 hoe ze maaltijden kon samenstellen die haar echt verzadigden
👉 hoe ze snaaibuien kon stoppen zonder zichzelf iets te verbieden
👉 hoe ze kon eten tot ze vol zat — en tóch afviel

Geen calorieën tellen.
Geen porties afwegen.
Geen strijd in haar hoofd.

Gewoon onbewerkte, simpele maaltijden die haar lichaam eindelijk gaf wat het nodig had.

Het resultaat?

• de kilo’s gingen eraf

• haar energie kwam terug

• en voor het eerst voelde ze rust rond eten

Zelfs haar huisarts keek verbaasd.

En dat alles… in vier weken.

“Als ik dit kan, kan iedereen het.”

Dat zegt Jessica nu.

Niet omdat het makkelijk was.
Maar omdat het eindelijk klopte.

Het mooiste?
Ze voelt dat het blijvend kan.

Niet omdat ze perfect eet.
Maar omdat ze haar lichaam begrijpt.

De 80/20-realiteit

Veel mensen denken dat ze hun hele leven moeten omgooien.
Dat alles streng moet.
Dat flexibiliteit het probleem is.

Dat is niet zo.

Voor de meeste mensen geldt:
20% van de juiste kennis en keuzes zorgt voor 80% van het resultaat.

Je hoeft niet altijd “binnen de lijntjes” te kleuren.
Je hoeft alleen te weten welke lijntjes ertoe doen.

(NB: bij een kleine groep met eetverslavingsgevoeligheid is een striktere aanpak nodig — en die herken ik ook.)

---

Dit is jouw kans

Als je dit leest en denkt:
“Dit had mijn verhaal kunnen zijn”

Dan is dat geen toeval.

Dit is precies wat ik je leer in mijn Kickstart: Makkelijk Gezond Afvallen Zonder Honger of Strijd.

Niet nóg een poging.
Maar een fundamenteel andere aanpak.

👉 Dit is jouw kans om het patroon te doorbreken.
Niet door harder je best te doen.
Maar door eindelijk het juiste te doen.

👉Klik hier voor de video en gratis Leefstijlgids

---